O die domme kniekousen

Ik moest opruimen, nou ja, zo heet dat als ik iets niet kan vinden en dan meteen probeer dingen weg te doen. Probeer....want weggooien is voor mij o zo moeilijk. 

In een doos kwam ik drie kleine quiltjes tegen en toen kreeg ik weer 'het afgezakte kniekousen gevoel'. Toen ik een jaar of zes was, misschien ook wel acht in iedergeval ergens in die buurt, mocht ik op het schoolplein niet mee touwtjespringen omdat mijn zelfgebreide kniekousen bij het springen altijd zakten en dat was zóóóó stom. Ik stond dan in de pauze met een eigenwijs hoofd, een mislukt gevoel en erg verdietig naar het

 

 springen te kijken. Een paar jaar geleden deed ik mee aan een quiltruil. Het moest een quiltje worden van ongeveer een halve A4  (Icornu?) en ik besloot  iets heel anders te gaan doen. Geïnspireerd door Marianne Nearebout tekende ik eerst  vissen, toen  kippen en omdat het zo leuk was om te doen, ook nog poezen. Met m'n zelfgeverfde lapjes werden het  kleurige werkjes. Alle lapjes werden met plakvlieseline op een zwarte ondergrond geplakt en toen moesten er biesjes en cordonrandjes omheen. 

Mijn naaimachiene verhipte het om zo'n mooi cordonrandje te naaien en omdat een

 schoonmaakbeurt geen overbodige luxe was bracht ik 'm naar de naaimachinewinkel. Het duurde even want er moesten onderdeeltjes besteld. Ik had in die tijd één werkje toegestuurd gekregen en de afzender werd ongerust. Ik beloofde haar dat ik,  zodra mijn naaimachine weer thuis was, er mee aan de slag te gaan en dat deed ik ook.  De eerste (De vissen) kreeg biesjes, randjes en quiltsteekjes. Het was een heel gepruts en met het resultaat was ik......zeg maar....gematigd enthousiast. (Maar.....dat ben ik eigenlijk altijd als iets klaar is.)

Het ging in een envelop met bubbeltjes plastic en toen........hoorde ik helemaal niks meer.........De poezen en de kippen heb ik nooit afgemaakt, (Wel de tekening gebruikt voor een kerstkaart) Toen ik de piepquiltjes vanmorgen weer tegen kwam bezorgden ze me weer dat verdrietige, afgezakte kniekousen gevoel. Groeten Klazien

Emmen

Met Lisanne en Jesse een dagje naar het dierenpark in Emmen. Wat moest er mee: Een tas  'dingen' die misschien nodig waren, een tas  ''dingen" die zéker nodig waren en een tas met broodjes, drinken,koekjes en natuurlijk het fototoestel. De wandelwagen mee zodat we dat allemaal niet hoefden te sjouwen. Winterjas aan, sjaal om en vroeg in de auto, want pluk de dag. Met twee seniorenkaarten voor ons en maar één kaartje voor de kinderen mochten we naar binnen. (Ja-a...soms is het echt leuk om een senior te zijn!) Dat er méér is in een dierentuin dan dieren, ontdekten we al snel, want al die grote stenen nodigden uit om beklommen te worden. (Kijk eens oma, nu zijn wij grooooot!) We kwamen toch bij de apen en wat hadden die beestjes een plezier.

 

Ze speelden, buitelden langs het water over elkaar heen en maakten ruzie, net kleine kinderen.

 

 

Toen naar de wilde beesten, ze vonden het prachtig en totaal niet eng. De Giraffe stond bij een brugje helemaal klaar om gefotografeerd te worden.

 

 

De muizen doken in een gangenstelsel, kwamen boven de grond en zaten elkaar achterna. De stokstaartjes deden hun naam eer aan en stonden ons stokstijf aan te kijken.

 

 

Bij de Olifanten kwam een verzorger leuke dingen vertellen, dat vonden Jesse en Lisanne niet zo boeiend. De baby's die er rondliepen kregen wel alle aandacht.

 

 

Bij een dagje uit hoort een ijsje en dat ging er in als koek.

 

 

Op naar de vlindertuin. Dát vond vooral Lisanne echt niet leuk, van dat gefladder rond haar hoofd werd ze een beetje bang. Jesse was stoer, het kleine mannetje trok zich er niks van aan. Veel te weinig tijd vonden wij, maarja, snel weer naar buiten want we hadden nog geen krokedil gezien. Daar heb ik geen foto's gemaakt. De krokodillendames en -heren deden een dutje en Lisanne dacht dat ze van hout waren.

 

 

Een mooie dag. Eerst wat koud, maar uit de wind en in de zon was het  's- middags heerlijk!

 

Hiervoor meende ik weer eens even voor mezelf een jasje te moeten maken. Dom genoeg nam ik daarvoor een ruitje.........dát had ik niet moeten doen, want ruitjes....mij dreven ze tot wanhoop. Het is nu bijna klaar, foto komt de volgende keer.

Allemaal liefs en groeten van Klazien

 

 

 

 

Amsterdam

Gistermiddag waren we bij de relatiedag van Snakeware. Dit jaar waren de praatjes, de drankjes en de heerlijke hapjes in het Havengebouw, dichtbij het Centraal station en op de 13e verdieping leek het alsof we boven het IJ waren.

 

 

De zon ontbrak, maar toch was het uitzicht overal magnifiek. Ik heb 155 foto's gemaakt van het gezelschap en de sprekers, maar het raam trok. Jammer dat van foto's achter glas gefotografeerd de kleuren kracht verliezen.

 

 

Toevallig stond gistermorgen dit gebouw in de krant. Prachtig, als het klaar is wil ik dat graag van binnen bekijken.

 

 

Na afloop jammer genoeg geen tijd meer voor een bezoekje aan H&W, graag had ik Elsbeth, Josephine, Petra of Annelies weer eens gesproken. Járen geleden gingen we vaker even naar Amsterdam. Lekker slenteren over de markt en  loeren in de (stoffen) winkeltjes er achter. Natúúrlijk de Kalverstraat, omdat De Slegte daar zit en even geurtjes doen bij de Bijenkorf en boven (als het buiten te koud was) lunchen. Een oergenoeglijke dag, maar dat blijft erbij, want parkeren in Amsterdam is zo ontzettend duur geworden.

 

 

En voor al dat "gekiek" kreeg ik een heerlijk cadeau. Wodcadeau is koud, of met ijs, zo ongelooflijk lekker! Wel een nadeeltje, de calorieën kruipen eruit. 

 

Ik ga dit weekend even héél iets anders doen........Groeten Klazien

 

Lieve schatten

Het fotoprobleem is intussen ook opgelost (ook het probleempje bij de linkjes hieronder).

Ik heb alvast voor m'n verjaardig in mei dit prachtigs gekregen en meteen een nieuwe kopfoto gemaakt. 

Maar.......door dat kapotte toestel waren er een paar lieverds die me foto's stuurden. soms één prachtige, soms een paar  met mij volop in beeld en ook drie albums en alledrie zo mooi, zoveel mooier dan ik ze zelf had kunnen maken. Meestal ben ik tijdens een regiodag te druk, vooral te druk in mijn hoofd en dan ligt het fototoestel te liggen waar het ligt. Zelf sta ik er nooit op en nu....heel vaak, bijna zovaak dat ik er een stel uit wilde knippen. Toch maar niet gedaan want ik wil ze met jullie delen en er dan eerst niet in knoeien.

 

Eerst kwamen de foto's van Tineke van Asten         (klik hier )

Toen kwam een compleet album van Conny Sportel gemaakt door

Pauline Bleeksma    (klik hier)

En natuurlijk kwam Willeke ook nog met een smak prachtigs.  (klik hier)

 

alle dames, jullie zijn ge-wel-dig! hartelijk dank voor al het moois. 

 groeten Klazien

 

En er was meer......

Vóór de regiodagen kreeg ik een verzoek uit Beetsterzwaag om daar, bij de VrouwenvanNu, een show and tell met een klein werkje te doen. Het ééndagsbestuur had al heel lang daarvoor iemand geregeld, maar door ziekte (of andere vervelende omstandigheden) kon die mevrouw niet komen en "iemand" had gezegd dat ik dat misschien  wel wilde doen.  (Diepe zucht...vlak voor een regiodag....) Ja....da's leuk...maar....we hebben gasten die avond, ik neem dan wel mijn vriendin mee. Dat was prima klonk er opgelucht door de lijn en zo kwam het dat er donderdagavond twee grote Ykeatassen gevuld met quilts in de auto werden gezet.

 

 

 "Waar moet je precies naar toe?" vroeg DH. Goeie vraag.....geen idee! Optijd in Beetsterzwaag zijn en terplekke maar vragen bedacht ik , want de mevrouw had me dat vast wel verteld, maar ik wist het écht niet meer. Beate en ik waren écht optijd in Beetsterzwaag en na drie keer vragen ( er wonen daar zeer hulpvaardige mensen) ook optijd bij de locatie waar ik moest zijn. Daar stond een "rak" ( een houten wasrek) op het podium voor me klaar. Ik had gevraagd of iemand dat had en het bleek reuze handig.

 

 

Op de tafels stond thee en koffie met de daarbij horende ingrediënten en zo hadden mijn quilts een plekje om toch naderhand bekeken, gevoeld en gefotografeerd te worden. Ik vond het spannend en erg leuk. De reacties uit het publiek waren hartverwarmend en natúúrlijk werd me vaak gevraagd of ik nog wel eens iets anders deed dan met lapjes werken.

 

 

 Ik heb de dames verzekerd dat m'n kinderen  elke dag eten hebben gehad ( al moesten ze zelf wel eens koken) en dat mijn man z'n overhemden altijd gestreken werden. (Dat het hier in huis wel eens stoffig is en overal draadjes zweven heb ik er niet bij verteld.) 

 

 

Na de pauze met meer thee en een stuk  zelfgebakken cake (zálig!)  had ik nog een tas vol quilts voor het wasrek en daarna kreeg iedereen een stuk gekleurd papier om te tekenen, te knippen en te plakken.

 

Alle blokken die er geplakt waren werden op de grond gelegd en ik ben zeer benieuwd of  iemand ( er waren veel niet quilters) er nog iets van stof mee gaat doen. (Ik vond het een prachtige avond.)

 

 

 

Zondag hadden we een jarige kleinzoon, ook daar krijg ik vast nog wel een foto van.

 

(Deze zijn gemaakt door Beate.)

 

 Groeten Klazien 

Regiodagen in Friesland.....The big surprise show!

Vorig jaar, na de ledenvergadering van het quiltersgilde, kwam Ingrid (SuperGoof) een show and Tell doen (of trunkshow zoals dat tegenwoordig wordt genoemd). Het was een SuperGave middag, een inspirerende middag, want op de terugreis naar Friesland vonden we dat zij bij het 25 jarig bestaan van onze regiofeestjes aanwezig moest zijn.

 

 

We belden meteen en gelukkig was Ingrid toen nog niet vol geboekt.....maar.......zo'n grote zaal....zoveel mensen........doodeng......Toen ik vertelde dat Friese vrouwen beslist niet stug maar juist enthousiast en plezierig zijn,  beloofde ze (met een diepe zucht) te komen. En.......wij en zij hebben het geheim kunnen houden. Niemand wist het vorige week, deze week waren er een paar dames die haar mooie zwarte krullekop herkenden en zich afvroegen......is zij...??...zou zij misschien...???? Maarja...., zij zat gewoon op een stoel bij de tafel en tekende en passerde net als de anderen.....

 

 

Iedereen was zo lekker bezig toen Jelly liet zien wat er gemaakt ging worden. Eerst moest er getekend, kwam de passer er (weer) aan te pas en zo ontstond er op het ruitjespapier een patroontje van de Dresden Blades. Een eenvoudige versie werd uitgewerkt, op stof getekend en genaaid.

 

 

Echt een werkstukje met veel mogelijkheden, want je kunt van een Dresden Blades een bloem maken met 8, 16, 24 en zelfs 32 blaadjes. Die blaadjes zijn dan ook nog te verdelen en er past zelfs een ster in het hart. Heerlijk om te tekenen en te kleuren en er zo een eigen draai aan te geven.

 

 

De Show and Tell was weer  bijzonder, veel werkstukken van het patroon van vorig jaar. Zo mooi te zien hoe iedereen daar op z'n eigen unieke manier  vorm aan geeft.

 

 

De meiden van de cursus uit Heeg kwamen hun werkstukken tegelijk showen. Allemaal dekens van de cursus beginners en opnieuwbeginners. (Je ziet me genieten!)

 

  

 

Na heel veel moois dat waarschijnlijk op heel veel logjes te zien is ( deze foto's zijn gemaakt door Beate of gemaakt met het toestel van Beate.....dank je wel Beate) kwam ZIJ.  

Twee enorme rieten manden vol ijver werden op het podium gezet en als eerste kwam daar haar bekende kippenquilt uit. Elke quilt had een verhaaltje en na dat verhaal gingen de quilts op de tafels en konden ze van dichtbij bekeken en ook gevoeld. Och,wij vrouwen mogen zo graag even een quilt voelen, even proeven met de handen, even strelen en iedereen deed dat en iedereen was héél voorzichtig. Iedereen in de zaal was , net als vorige week, vol bewondering.

 

 

Op de tafels van de winkel stond weer voor elk wat wils. Het was er in de pauzes druk. Naderhad gingen de volle tassen van Lohuis en Tijhuis nog even mee naar buiten, want de dragers wilden toch even het gezicht in de stralende lentezon. Toen de zaal weer opgeruimd was, zaten we bij een kopje koffie metelkaar moe en tevreden nog even na te genieten.

 

 

 

groeten Klazien.

 

 

 

Bijna is alles weer normaal

Bijna, want mijn fototoestel is stuk! Geen idee waarom er opeens geen foto's meer mee gemaakt kunnen worden. De laatste keer  ging het allemaal nog heel gewoon, niks aan de hand en nu....een beetje gebrom en daar blijft het bij. Wat is een blogverhaaltje nu zonder foto's, ik bááál!!!  O ja, de regiodag was weer zeer gezellig, ik hoop dat het dat vrijdag ook weer is. De Dieren in Dieren waren leuk en m'n huis is weer bewoonbaar. Tot snel,

groeten Klazien

Verstopt!

Erg enthousiast met iets bezig voor de regiodagen. Het is bijna zover, alles is er klaar voor. Toen dat het geval was kreeg ik opeens zo'n zin toch nog 'even'  iets van ons workshopje uit te proberen.  De bak met  'amerikaantjes'  op de tafel, allemaal restjes en stukjes van Jellyrolls erbij, patroontje op maat, en toen dook ik onder, want het was zo leuk,  geen probeerseltjes maar meteen in het diepe. Nergens tijd voor, helemaal in een flow

 

Mijn huishouding is een janboel aan het worden, we kruipen 's nachts in een hondenmand ( zo heette vroeger een onopgemaakt bed), DH eet uit de vriezer, ik kom veel te laat in bed ( het is er dan wel lekker warm), sta ontzettend vroeg met m'n blote voetjes in m'n pantoffeltjes en schuif meteen achter m'n naaimachien totdat er opeens een kop thee voor me wordt neergezet met de mededeling dat er ook een eitje voor me gekookt is, maar dat ik dát toch even bij de tafel op moet eten. Dágen en dágen niet in m'n computer gekeken en de komende dagen doe ik dat weer niet......er moet nog  'even'  een beetje bij!...leuk!!!!

Ik moest lachen....

Er komt me even niks quilterigs uit de handen.....allemaal andere drukte. Maar vanmorgen zat deze (weer) in m'n mailbox en weer moest ik er verschrikkelijk om lachen.

Handwerkbeurs in Zwolle en meer.

De hele week dacht ik: 'zal ik wel.... of toch maar niet?'. Maar vrijdag was het droog en de wegen leken niet moeilijk meer en toen besloot ik toch maar te gaan. Ik en mijzelf hebben een heerlijke middag gehad. Heel veel bekenden getroffen, heel veel handen geschud en praatjes gemaakt, mijn mond was er 's-avonds moe van. Natuurlijk, ik heb ook het één en ander gekocht. Een starterspaketje verf en katoen bij  "Stof tot verven".

Al jaren geleden een workshop gedaan in Dronten en van al die lappen zoveel gebruikt dat er nu alleen nog kleine, erg kleine stukjes over zijn. Zodra het iets warmer wordt zet ik de tuintafel in het hok, leg er een stuk plastic op en ga met al die kleurtjes lekker spelen. (Maar eerst het verfboek uit de kast en weer lezen hoe het allemaal moet.)

Twee prachtige battings vond ik bij  Elly Prins. De ene is voor de Mandjesquilt die al  maanden roept gequilt te willen worden en de grote is voor de "Skotse Trije" die eindelijk

 

een rand heeft . Wéken heeft ie op het traprek gehangen, wéken heb ik gedacht: wat is er toch mis met dat ding en vorige week, opeens, zag ik het. Met die prachtige rand van H&W wordt de quilt te groot. 'Toe mens....(zei ik tegen mezelf) stel je niet aan......haal er twee randen blokjes af!'   (Ja...ik moet mezelf wel eens streng  toespreken.)

 

De lapjes voor de huisjes gingen rap in een doos en gewapend met een tornmesje en een speldenbakje  zat ik dit weekend van schaatsen, tennis en snooker te genieten.  Het was wel even 'troch bite', maar nu ben ik een blij mens. Nu op het quiltraam......

 

 

Het stempeltje en het stempelkussen is voor de vakantie, een lekker handwerkje voor in de auto, want we gaan dit jaar in september weer naar Portugal. Tja, en dan ook nog een foto van mijn dorpje, ik vind ze zo lief, er komen er echt nog véél meer.

 

 

 

Groeten Klazien

mooie kerstspreuk Dutch Modern Quilts M en M in de regen met kinderen en schoonkinderen
Bekijk artikelen van:
ons gezin zonder Tom en Xander Maartje
Mijn Favo's
WillekeWilleke PaulinePauline KittyquiltKittyquilt ConnyConny Klazien's handwerkKlazien's handwerk ElsbethElsbeth FûgeltsjeFûgeltsje Marpies projectsMarpies projects Lappies en LarieLappies en Larie Aart's paradijsAart's paradijs GertGert JeannetJeannet Ellie's QuiltplaceEllie's Quiltplace
ouse pfotos roos Paul Himilayen Musk vingerhoedje van Josephine Hosta Blauwe regen Geranium