44 jaar geleden

Vierenveertig jaar geleden was deze flat (bijna) klaar. De lift was nog niet in gebruik (en dan naar de 7e etage!) en de verwarming stond niet goed afgesteld. (Als het koud was, zo regelde het centraal verwarmingssysteem, moesten we halfelf naar bed). Ons eerste huis was zo'n 64 m2 , wat een weelde, m'n kamer (waar ik waste, kookte, sliep en bezoek kreeg) was nog geen 12 m2. Lang hebben we er niet gewoond, met een dochter en een nieuw kindje op komst verhuisden we naar een huis op de grond. Deze eerste van drie dezelfde kolossen werd De Blauwe Flat genoemd, voor ons was het nog steeds 'onze' flat en die flat ging vanmiddag tegen de vlakte. Heel begrijpelijk, want van geisoleerde muren en plafonds was toen nog geen sprake. Wij luisterden naar muziek van de bovenburen en volgden zo ook het 8 uur journaal. Pas toen de eerste mens op de maan zou landen (en er een belangrijk voetbal evenement ophanden was) kochten we een oude knots van een tv die ik (hoe bestaat het) meteen rood verfde. Die knots heeft het járen goed gedaan, voordat we afscheid namen (na een indrukwekkende knal), hadden we er een kastje naast waarmee we het tweede net konden ontvangen. We misten de kleuren niet, maar toen die kleuren de huiskamer inkwamen was dat toch wel erg mooi.

 

 

De mist maakte de aanblik van de kale flat wel een beetje triest en dat paste wel bij mijn gevoel.

 

 

Het eerste stuk is hier ingestort, het stof dat vrij kwam ging op in de mist, we hoorden het gerommel maar zagen eigenlijk niks.

 

 

Daarna vlug in de auto en naar het zwembad waar onze kleindochter Ylse haar zwemdiploma ging halen.

 

 

Vijftig kindjes zaten er op de bank te wachten op hun beurt.

 

 

Daar gaat Ylse

 

 

Opa en Oma, zien jullie mij wel?

 

 

Ik heb het gehaald hoor!

 

 

Het was er vréselijk druk, allemaal papa's,mama's,opa's en oma's!

 

 

Dit is het waar het allemaal om draaide, het zwemdiploma van Ylse (5 jaar). Nu mag Sanne daar straks ook haar best voor gaan doen.

 

Vandaag ga ik lekker met mijn handwerkje aan de slag. Alle cursussen zijn in de winterstop, best lekker weer tijd voor eigen dingen.

 

 

groeten Klazien

 

 

 

drukdrukdruk

Het was een beetje (erg) druk de afgelopen weken. Druk en prachtig want de workshop in Oldenzaal liep als een trein, de midweek was bijzonder gezellig en toen ik vrijdag thuis was moest ik 's avonds naar de jaarlijkse mosselavond bij Snakeware waar we 8 kilo mosselen hebben gekookt en soldaat gemaakt. Zaterdag werd onze Benjamin 33 jaar en dat werd zondagmiddag gevierd. Vandaag heb ik geprobeerd een goede huisvrouw te zijn want morgen gaan we met dames van onze bee richting Spakenburg waar Regio Utrecht regiodag heeft.

 

De foto's van de midweek staan hier en een mooi en leerzaam filmpje staat hier.

 

Groeten Klazien

 

Quilts Quilts Quilts

Met de meeste quilts die ik in de afgelopen 25 jaar  gemaakt heb ging ik op weg naar Oldenzaal. Het was regenachtig maar dat mocht de pret niet drukken, want met m'n autootje ging ik  naar iets héél gezelligs. TomTom gaf aan dat ik één minuut voor tien op de plaats van bestemming zou zijn en na een mooie rit door een prachtig, herfstig Holland, stopte ik daar precies tien uur. ( Ik vind het zo knap, zo bewondersenswaardig knap om zoiets te kunnen bedenken, het maakt  rijden naar verre steden  zo eenvoudig, zo relaxed.)

De ruimte die voor me was ingericht was tot de laatste stoel bezet en och, dat enthousiasme van de dames, dat is zo mooi, zo hartverwarmend. 

Om vier uur vertrok ik weer en smste naar huis dat de koffie om één minuut over zes wel klaar kon staan. Precies zes uur stond ik op de oprit en.... er was koffie, koffie met iets lekkers!

De hele avond zitten nagenieten van de gezellige dag en geprobeerd me niks aan te trekken van de Kater die langs was gekomen in Oldenzaal.....een Kater met een blauwe pet en een digitaal opschrijfdingetje.

 

 

Gister lag alles op de bank, toen de kopfoto gemaakt werd waren de eersten al weg en nu zijn de meesten, ook hier, weer op de plaats waar ze horen.

 

Mathilde en Theo, bedankt dat jullie genoeg vertrouwen in me hadden om me hiervoor uit te nodigen, het was prachtig!

 

( foto's komen op de site van Lohuis en Tijhuis)

groetjes Klazien

De ein fon elke reis is 't paad werom.

Heerlijk om weer thuis te zijn.  De laatste was draait en het meeste is nu ook al droog. Het moet nog gestreken en opgevouwen. Dat doe ik morgen.

 

 

 Zopas de quilts gepakt waar (ook) nog een bies omheen moet voor volgende week. In de vakantie heb ik twee helemaal gezoomd, deze zullen het met een rijgsteekje moeten doen want de drukte komt in alle hevigheid op me af. Ook weer heel plezierig hoor, want de cursussen beginnen volgende week, dan zaterdag de 13e de Quilts en kwebbels in Oldenzaal en de midweek natuurlijk, die komt ook dichterbij. 

 

 

Onderweg naar huis reden we deze zwarte rolwolk tegemoet. Een prachtig gezicht, want als je er dan onder komt is die wolk een stapeling van vele tinten grijs.

 

 

Als je er dan even later middenin zit dan regent het verschrikkelijk en zie je helemaal niks meer.

 

Parijs, verrukkelijk, maar ook ontzettend vermoeiend. Eerst naar de winkeltjes in de straatjes bij het plein onder de Sacre Coeur. Leek het 's morgens een donkere dag te worden, toen we uit de metro stapten scheen de zon. DH vond een bankje waar het goed toeven was. Ik struinde door die winkeltjes en ..........vond niks van mijn gading. Ja, een prachtige lap, 3 mt. imitatieleer, genoeg voor een jasje. Ik stond te wikken en te wegen en te denken aan het jasje dat ik in het voorjaar maakte en niet......nou eh nee, toch  maar niet.

 

In de metro naar Inès, La Boutique du Patchwork. Dat is dé quiltwinkel van Parijs las ik lang geleden op een weblog en het was er super. DH kreeg een stoel, maakte kennis met de dochter en de kleinzoon van Inès en ik keek m'n ogen uit. Met tien (10!) stukjes rood in een tas stonden we een klein uurtje later weer buiten.

 

 

 

Tijd voor koffie en daarvoor gingen we naar het pand aan de overkant, waar eerst die winkel was. Daarna de metro weer in op weg naar "Lafayette". Ik heb daar schoenen en tassen gezien van een vermógen en later in " Printemps" geplast voor 1.50 euro!  De nood was hoog maar eigenlijk is het zot om mensen met hoge nood zoveel voor een wc-bezoek te vragen. Met een omweg naar het dakterras en daar zagen we eerst de Sacré Coeur in het rode licht van de ondergaande zon.

 

 

Even later werd de lucht rood/geel/oranje.

 

 

En nu haal ik weer een wasmachine leeg en ga biezen snijden.

 

Groeten Klazien

 

 

 

Stephano

 

Elke morgen rond een uur of tien wandelt deze tor, (kever,krekel) het lage terras op. De eerste keer schrok ik vreselijk, zo'n grote had ik nog nooit gezien en het idee dat hij de trap op zou komen deed me griezelen. Als hij bijna bij de trap is pakken we de vliegenmepper, schuiven die voorzichtig onder z'n pootje en zwiepen hem de border in.

Tot onze grote verbazing kwam hij elke morgen doodgemoedereerd weer onze kant uit en elke keer gaven we hem een grote zwiep richtig boomgaard, maar Stephano, zo we hem ondertussen noemden, was vastbesloten. Het zal een flinke wandeling zijn geweest,maar echt, de volgende dag rond tien was hij weer op de tegels. Vandaag wilde ik weten of hij de trap op kon komen. Hij deed z'n best maar het ging niet goed. Zo'n trede is voor zo'n beest een heel obstakel, bleek. Hij kukelde naar beneden, moest halsbrekende toeren uithalen om weer op z'n pootjes terecht te komen en probeerde het opnieuw. We vroegen hem wat hij zocht  en tot onze stomme verbazing zei hij: Ik heb altijd zo graag willen vliegen maar dat kan ik niet. Elke dag kom ik hier want hij gooit me de lucht in en dan denk ik eventjes dat het lukt, dat ik echt vliegen  kan.........

 

 

Hier hebben we twee keer gegeten.

 

 

We waren er  vroeg,

 

 

Nog niet zoveel hongerigen.

 

 

Maar,.... na een uurtje  is het volle bak.

 

 

Als we dan weer op ons terrasje zitten, kijken we ( met een beetje weemoed) naar alle lichtjes in het dal. We horen Staphano en z'n vriendjes, soms een uil, vaak blaffen er honden in de verte, maar meestal is het heerlijk stil en dan denk ik dat ik de branding kan horen.

 

Alles is ingepakt en morgenvroeg vertrekken we. Het was hier heerlijk!!

Liefs klazien 

Naar de markt in Loule

Naar de markt in Loule.

 

 

Tassen van stukjes leer.

 

 

en ze glimmen ook nog.

 

 

De bloemen zijn wel mooi.

 

 

Opweg terug zagen we deze opengebarsten granaatappel. ( nog onrijpe op de kopfoto.)

 

 

En ook een boom met deze bloemen.

 

Er staat nu niemand achter me te wachten, kan ik nu ook even bij jullie langs. Heerlijk die reacties, ik geloof dat ik wat heimwee aan het krijgen ben. Het is nu maandag, Zaterdag vertrekken we maar voor die tijd laat ik  nog van me horen. 

 

Groeten Klazien

 

 

Elke dag een draadje.......

Ja, het werkt echt. Elke dag een paar blokjes tussen de bedrijven door en nu zit de sterrenquilt in elkaar.

 

 

Tja, en wat dan.......De afwerkbies van die andere sterrenquilt  zomen of de ophangbies van die witte zomen. Ik had ze er allebei bij gepakt terwijl de laatste ster er nog aan moest en toen kreeg ik commentaar:

 

 

"Kan het hier nog gekker, het lijkt wel een atelier!" Ja, ik mijn deel van de tafel en op het andere deel ligt een boek, een krant, een blad met moeilijke sudoka's, kruiswoordpuzzels, doorlopers, sudoka's met cijfers en brainbrekers waar ik de naam niet van weet.

 

 

We vermaken ons uitstekend, het is hier nog warm en zonnig.

 

 

Ook even een plaatje van de voorkant van ons verblijf. De eerste keer dat we hier voor het hek stonden dacht ik: " Oh, kunnen we hier wel rechtop staan?"  Gelukkig, dat lukt heel prima.

 

 

Dit is de naam. (Alle huizen hebben hier een naam waarschijnlijk omdat vroeger huizen geen nummer kregen). 's Avonds, zo tegen donker,  vliegen hier grote groepen zwaluwen door het dal. ( Andorinha-----andorienja------is zwaluw)

 

 ( reacties lees ik met heel veel plezier, 't is zo heerlijk wat uit holland te horen!)

Groeten Klazien

Quilts in Portugal

Prachtige quilts gezien maar...... ze zijn niet van stof

 

 

Op de vloer in het winkelcentrum liggen her en der

 

 

 enorme quilts van tegels

 

 

met prachtige randen.

 

 

Raar, in een land waar volgens mij amper quilts gemaakt worden.

 

 

Toen ik het vroeg in ons internetcafeetje vertelde Solange (de eigenares) dat ze geen enkele quiltster kent maar ze weet wel dat er een mevrouw is die van de gekste dingen tassen maakt. Deze tas

 

 

is gemaakt van de verpakking van kilopakken koffie. Ook aan de binnenkant zitten koffiepakken  en ernaast staat zo'n kilopak,

 

Het gaat prima met mijn sterren. Wij volgen alles over de verkiezingen in Nederland en bij al dat geklets is het heerlijk prikken. Natuurlijk lukt het me niet om voor de Quilts en Kwebbels deze (best wel grote) quilt nog te dubbelen, maar ach, een kijkje aan de binnenkant van een quilt is toch ook leuk. Ik neem 'm in iedergeval wel mee naar Oldenzaal op 13 Oktober.

 

Het was vandaag heet, zelfs de wind in de schaduw was warm. Lekker gelezen en straks gaan we na de gebakkengarnaaltje met een broodje voor de tv om te kijken wie ons land de komende jaren mag besturen.

 

Liefs uit Portugal.

Aldia das Acoteias

De geraniums bloeien nog weelderig in onze tuin vertellen onze huisbewaarders. Het is mooi weer en ze genieten van de tuin. Als je naar de kopfoto kijkt hebben wij nu even een heel ander uitzicht. Het is hier warm en heerlijk. We ontbijten op het terras, lezen de krant, lunchen, lezen en tussen door maak ik ook nog steekjes.

 

 

Even doorzetten dan zit deze top inelkaar. Bijna helemaal in Portugal gemaakt.

 

 

De lapjes voor het nieuwe werkje liggen op me te wachten. Ik heb er een leuk patroontje voor gemaakt maar kan dat nog niet laten zien, die primeur is voor m'n cursisten in Heeg.

 

 

Deze vloerbedekkig zagen we in A Carunja......leuk toch?

 

Wil je wat vakantiefoto's zien klik dan hier  met een Vakantiegroet van Klazien

Onderweg!

Gistermorgen waren we nog in A Coruna. Bleek er dichtbij het hotel een quiltwinkel en daar moesten we toch wel eventjes naar toe.

 

 

Aardige dames en mooie stoffen. Nee, ik heb niks nodig, maar een rood lapje kan er altijd wel bij. Vond ik toch ook  een bijzonder boekje..... en toen had DH geen kind aan mij onderweg naar Povoa de Vazim. Daar stond een flinke bries op het strand. Prachtig!

 

 

Vandaag via Braga naar Porto gereden. In Braga, hoog tegen een bergwand,  is een prachtige kerk.  De trap er naar toe had ergens tussen de 700 en 800 treden.

 

 

Enorm, maar het was daarboven prachtig! Braga lag ver beneden ons.

 

 

Het kerkje met alle gebouwen erbij was heel bijzonder. Morgen doe ik de foto's in MijnAlbum.

 

 

want  tussen de trappen  lagen prachtige vloeren.  Monnikenwerk!.

 

Groeten uit Porto

mooie kerstspreuk Dutch Modern Quilts M en M in de regen met kinderen en schoonkinderen
Bekijk artikelen van:
ons gezin zonder Tom en Xander Maartje
Mijn Favo's
WillekeWilleke PaulinePauline KittyquiltKittyquilt ConnyConny Klazien's handwerkKlazien's handwerk ElsbethElsbeth FûgeltsjeFûgeltsje Marpies projectsMarpies projects Lappies en LarieLappies en Larie Aart's paradijsAart's paradijs GertGert JeannetJeannet Ellie's QuiltplaceEllie's Quiltplace
ouse pfotos roos Paul Himilayen Musk vingerhoedje van Josephine Hosta Blauwe regen Geranium